tour de see dag 5

Maandag 07 juni 2011, Bad Konig naar Mainhardt

Bedankt voor al jullie enthousiaste, leuke en vooral motiverende reacties. We hebben vandaag een tocht van 118 km van Bad Konig naar Mainhardt voor de boeg. De ochtend begon “Traumhaft”, 23 graden en een licht bergop klimmeke van 9 km naar Vielbrunn. Onze William doucht zich vanaf vandaag niet meer ’s ochtends, het heeft met dit warme weer toch geen zin. Binnen 30 minuten zijn alle poriën super schoon en blinkt het lijf van boven naar onder.

Chris en Dorien, die ons sinds gisteravond vergezellen, moesten via de “Umleitung”. Wij, na beraad met de plaatselijke buschauffeur, zijn gegaan voor de “Notweg” over Weckbach. Wij hadden unöffizial erlaubness”. De prachtige weg langs een kolkende rivier, een sluis een mooie golfbaan. Jan, inclusief zijn rijdend e-fit coach kantoor, ging trouw met ons mee, onder het motto, “…waar je door kunt kijken kun je ook door rijden…”. Door de plaatselijke VVV /WML dame zijn we op de foto gezet bij de waterval van de molen.

Bij Hornbach werden we weer herenigd met Chris en Dorien en volgens Chris hadden we een goede keuze gemaakt om niet via Zittenbach te gaan. De geplande route was begaanbaar voor mountainbike zeker niet voor onze bolides. Arno en ik hadden ons plechtig voorgenomen om vandaag niet om te rijden, geen meter. Zelfs de lunch in Lampoldshausen lag vast en Heinrich, de kok,  had ons al gewaarschuwd voor een aankomst in Mainhardt van 18% bergop, waarvan 1000m lopen, dus ”better safe then sorry”.

Terug naar de eerste stop, terug naar Chris, terug naar zijn goede nieuws dat de buienradar in Buchen geen regen aangaf. Super nieuws, alleen wij waren nog niet in Buchen en de motormuizen ook niet. Je raadt het al, wij zaten vrij rap in Jan zijn kantoor, Marijn (natuurlijk) en Toine in de directie kamer, wij in het magazijn, Arno met zijn benen buiten, Chris en Dorien onder een boom in de plensregen en onweer, irgendwo.

30 minuten later was het ergste van de bui voorbij en met nog maar 80 kilometers te gaan en 11.30 uur al op de klok. Toch maar door het minder erge van de bui naar Buchen, Eberstadt, Adolfsheim en vervolgens Mockmuhle. Daar hebben we bij de Aral Chris en Dorien op gepikt en de natte zooi in het magazijn te kiepen, dit tot grote ergernis van Jan want hij had net directiekamer en magazijn gestofzuigd.

Heinrich, de kok, was nog maar 14% en 4 km van ons verwijderd en William stelde iedereen gerust “…het is dalen…”. Wij blij, vanzelfsprekend (behalve Arno), maar niets is zeker in het leven, ook nu niet. Een stijf kwartiertje en een hele flinke “kuitenbijter aan 14% omhoog” later waren we bij Heinrich. Snel wat gegeten, soep en toast, er was er weer een die niet op de salade had gerekend anders had had hij geen soep en toast genomen en weer rap onderweg want ons Annie Annie gaf aan nog 30 kilometer en 1uur 48 min, het ergste moest nog komen, ook volgens Heinrich.

Om 17.32 waren we op de plaats van bestemming, een super mooie tocht door de omgeving met als eindbestemming Hotel Schloch, Hauptstrasse 40. Nog vol van de euforie van de aankomst in de zon, een succesvolle dag 5, de overwinning van onze Vlijmense trots Lars Boom, met zijn ritzege in de Dauphiné Liberé, zit dag 6 alweer letterlijk op de rol.

De route naar Mainhardt  was er eentje naar mijn / ons hart en daar zal ie zeker blijven.

toine op weg naar mainhardt

bij de molen in weckbach

klimmen

klimmen

klimmen

mental coach jan